Δευτέρα, Ιανουάριος 18, 2021
Follow Us
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η Αικατερίνη Πουλιάση εργάζεται ως παιδαγωγός. Στο τομέα της ζωγραφικής σπούδασε σε διάφορα εργαστήρια. Οι σημαντικότερες  ζωγραφικές της σπουδές είναι στο Ελληνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού με δάσκαλο τον Αντώνη Κουρτικάκη. Εκεί διδάχθηκε ιστορία τέχνης και πολιτισμού, καθώς κι εξειδικευμένες τεχνικές, όπως: η νωπογραφία-τοιχογραφία, εγκαυστική, γλασαριστό, υδατογραφία, γλυπτική κ.α.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προς

Τον Ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Λαό

της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος,

Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων.

 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

 

Στο στούντιο των Αντιθέσεων ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής παθολογίας, έρευνας και πολιτικής υγείας, επιστημών δεδομένων και στατιστικής, διευθυντής του κέντρου Metrics στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ σε μία μεγάλη συζήτηση για όλα τα ζητήματα του SARS – CoV2 και της νόσου που προκαλεί Covid-19. Ταυτόχρονα με αφορμή το νέο του βιβλίο « Λόγω κρυμμένα λογοκριμένα» ανοίγει το πεδίο μίας ευρύτερης προσέγγισης που αγγίζει ακόμη και τα «άβατα» της επιστήμης για τα λανθασμένα αποτελέσματα της ιατρικής έρευνας σε μεγάλες και μικρές στιγμές της ανθρωπότητας, τον διάλογο όταν δεν υπάρχει πλέον μέθοδος και το νόημα της ζωής ως αξία της επιστημονικής κοινότητας.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

Σκηνοθεσία: Ευθύμης Χατζής

Διασκευή Σεναρίου: πρ. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Διήγημα: Ηλία Βουλγαράκη | «Μια αξιοπρεπής Τριάδα»

Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα

Εκτέλεση Παραγωγής: View Master Films

Παραγωγή: ΑΝΕΕ ΤΕΧΝΑΒΑ .Α.Ε.

 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

 
Συχνά η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος μπορούν να προβλέψουν γεγονότα και μελλοντικές καταστάσεις που για τους ιστορικούς και τους επιστήμονες παραμένουν εντελώς αδιάγνωστα. Αυτή η προφητική δύναμη των αφηγηματικών τεχνών είναι ίσως μια ιδιότητα που διασώθηκε απ’ την πανάρχαια εκείνη εποχή κατά την οποία ο storyteller ήταν ταυτόχρονα και μάντης. Ιδιαίτερα ο κινηματογράφος των τελευταίων δεκαετιών –και κυρίως τα sci-fi και post-apocalyptic είδη του– έχει αποτυπώσει με πολύ μεγάλη ακρίβεια και λεπτομέρεια πιθανές εξελίξεις της ανθρώπινης κοινωνίας και του κόσμου στο επικείμενο μέλλον. Η κινηματογραφική αφήγηση γνωρίζει, καθώς φαίνεται, με μια μυστική γνώση, κληρονομημένη από τους λογοτεχνικούς προγόνους της, τους μηχανισμούς με τους οποίους λειτουργεί η κοινωνία και τις συμπεριφορές με τις οποίες ενεργεί ο άνθρωπος. Έτσι, μπορεί και προγιγνώσκει τον κίνδυνο μιας επερχόμενης δυστοπίας κι ενός ολοκληρωτικού παγκόσμιου κράτους, ή την απειλή βιολογικής εξάλειψης του ανθρώπινου είδους. Και αν υπό φυσιολογικές συνθήκες αυτές οι κινδυνολογίες των σεναριογράφων και των σκηνοθετών μοιάζουν με εντελώς απίθανα και παράλογα ενδεχόμενα, η έλευση της πανδημίας του κορωνοϊού και η κήρυξη έκτακτης ανάγκης που την ακολούθησε τις μετατρέπουν σε έγκαιρες προφητείες που απευθύνονταν σε αυτιά μη ακουόντων. Μία από τις ωραιότερες και ταυτόχρονα διορατικότερες ταινίες αυτού του είδους ήταν οι Δώδεκα πίθηκοι του Τέρι Γκίλιαμ, που γυρίστηκε το 1995, είκοσι πέντε χρόνια δηλαδή πριν από την επιδημία που αντιμετωπίζουμε σήμερα.